[OS-Chanho] as all man do

posted on 14 Mar 2013 23:25 by yogurttakeabreakt
OS : as all man do
pairing : chansung x junho
rate : G
Writer : Yogurt
talk : สุขสันต์วันไวท์เดย์ค่า สนุกๆ ใสๆเนอะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ตลอดเวลา 1 ปี ผู้วิเศษก็มักจะมีหน้าที่ประจำของตนเอง และมันก็คงต้องมีสักวันที่พวกเขารอคอย ถ้าจะให้เห็นภาพก็เหมือนซานต้าคลอสที่รอคอยวันคริสมาสต์เพื่อที่จะแจกของขวัญให้กับเด็กดีทั่วโลก  หรืออย่างคิวปิดที่ก็คงจะชื่นชอบในการแผลงศรรักในวันวาเลนไทน์มากที่สุด อันที่จริง คิวปิดชอบทะเลาะแย่งหน้าที่กับเทพช็อคโกแลตอยู่เรื่อยทั้งๆที่ถ้าร่วมมือกันดีๆมันจะต้องดีแน่ๆ

 

อารัมภบทมานาน คงสงสัยกันล่ะสิว่าตัวผมนั้นมีหน้าที่อะไร?

 

“เอ้าเจ้าพวกขี้เกียจ รีบๆทำงานเร็วเข้า! อย่าลืมสิปีนี้เราต้องทำยอดลูกอมให้ได้มากกว่าไวท์ช็อคโกแลตนะ!”ตัวผมมีชื่อว่าฮวาง ชานซอง ผมน่ะเป็นเทพผลิตลูกอมให้คนทั้งโลกได้เพลิดเพลินกับรสชาติหอมหวานและมีความสุข โดยเฉพาะวันไวท์เดย์ล่ะก็เป็นวันที่ผมรอคอยมากที่สุด อย่างที่คุณทราบกันดี วันไวท์เดย์น่ะเป็นวันที่ผู้ชายจะมอบของขวัญให้กับผู้หญิงที่ตนเองชอบ ต่อเนื่องมาจากวันวาเลนไทน์ แต่ที่จริงก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลือกให้ลูกอมอย่างเดียวนะ ไวท์ช็อคโกแลตหรือของอย่างอื่นก็ได้อีก

 

ผมกำลังยืนมองเหล่าคนงานที่ทำลูกอมกันมือเป็นระวิง บทสำรวจบอกว่ามาว่าชายหนุ่มมีแนวโน้มจะให้ลูกกวาดกับผู้หญิงที่ชอบมากกว่าปีที่แล้ว ดีล่ะ! ปีนี้จะเป็นปีทองของผม เจ้าเทพนิชคุณต้องนั่งหน้าหงิกแน่ๆเมื่อช็อคโกแลตสีขาวของตัวเองไม่ค่อยได้รับความสนใจในปีนี้

ลูกอมหลากสี หลากหลายรูปทรงที่ถูกห่อเรียบร้อยแล้วมากองรวมกันเป็นกองภูเขาสูงเท่าภูเขาโอลิมปัสของเทพปกรณัมกรีก ผมยืนมองด้วยความพึงพอใจ

 

“ท่านชานซองครับ เราจะนำลูกอมนี่ไปแจกจ่ายตามร้านขายลูกกวาดเลยไหมครับ?”เลขาส่วนตัวของผม อูยอง วิ่งเข้ามาเมื่อเห็นสมควรแก่การทะยอยนำลูกอมไปแจกจ่ายได้แล้ว เวลาก็เข้าใกล้มาทุกที ตามปกติแล้วพวกเราจะเริ่มการแจกจ่ายลูกอมอย่างน้อยสามอาทิตย์ก่อนวันไวท์เดย์

“อืม ก็เริ่มทะยอยแจกจ่ายเลยดีกว่า ยิ่งจ่ายเร็วเท่าไหร่เราก็มีโอกาสทำยอดได้มากกว่า”อูยองหัวเราะก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปเพื่อบอกให้เหล่าคนงานส่งลูกอมเริ่มนำลูกอมน่ารักน่ากินเหล่านี้ไปแจกจ่าย

 

“เฮ้อ…”ผมถอนหายใจเดินกลับเข้ามานั่งในห้องอันใหญ่โตของผม สีสันสวยงามของลูกกวาดถูกนำมาประดับตกแต่งห้องของผม เห็นผมเป็นผู้ชายตัวโตหน้าตาหล่อเหลาแบบนี้แต่ผมก็ชอบสีสันน่ารักสมกับที่เป็นเทพลูกอมนะครับ ผมวางขาบนเก้าอี้วางขาตัวเล็ก มองออกไปยังท้องฟ้าสีฟ้าสดใส มองผ่านเมฆหมอกปุยนุ่นสีขาวน่ารัก มนุษย์น่ะชอบเรื่องของเทวดานางฟ้า คนบนสวรรค์ บอกตรงๆเลยบนสวรรค์น่ะสวยกว่าที่มนุษย์จะจินตนาการแฟนตาซีได้อีก

 

ในจังหวะที่ผมกำลังจะหยิบลูกอมในโหลแก้ว สายตาผมก็เหลือบไปเห็นช็อคโกแลตแท่งธรรมดาๆ ที่น่าแปลกคือมันเป็นช็อคโกแลตแท่งเดียวที่ผมเก็บใส่กล่องอย่างดีและไม่กล้าแกะกิน ผมรู้ว่าช็อคโกแลตมันหวานอร่อย มีรสสัมผัสนุ่มและทำให้เรารู้สึกดีเวลาที่มันค่อยๆละลายในปาก มันออกจะแตกต่างกับลูกอมของผม แต่ก็เป็นของหวานที่ทำให้คนมีความสุขเหมือนกัน และถ้าเราได้จากคนที่เรามีใจให้…

 

เหมือนช็อคโกแลตแท่งนี้ ที่มันคงจะนุ่ม หวานละมุนมากกว่าช็อคโกแลตที่ผมเคยกินมาทั้งหมด

 

ผมยิ้มกับตัวเองและแกะห่อลูกอมของโปรดผมใส่ปาก ปราสาทของเทพช็อคโกแลตอยู่ห่างไกลจากผมพอสมควร นั่งมองจากตรงนี้คงจะมองไม่เห็น นึกถึงเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ที่จู่ๆอูยองก็นำกล่องของขวัญมาให้ เมื่อผมเปิดออกก็พบว่าเป็นช็อคโกแลตแท่งนี้ อันที่จริง เทพบนสวรรค์ก็ให้ของขวัญตามเทศกาลกันนะครับ เพียงแค่ว่าปกติแล้วเราจะไม่ค่อยมาเจอกัน หรือให้ของขวัญกันกับมือหรอกครับ

 

เมื่อได้ความคิดดีๆผมก็เลยลุกออกจากที่นั่งแสนสบายเพื่อไปยังห้องลูกอมส่วนตัวของผม ปีนบันไดขึ้นไปหยิบส่วนผสมสำหรับลูกอมแสนพิเศษที่กำลังจะถูกสร้างขึ้น น้ำตาลสักสามก้อน ผลไม้รสหวานสักสองสามชนิด ผมทำการสกัดรสชาติและกลิ่นของผลไม้สดออกมาจนได้เป็นหัวเชื้อที่จะนำมาใส่ในน้ำตาลก้อนที่ละลายกลายเป็นน้ำเชื่อม หลังจากนั้นผมก็ทำการเคี่ยวลูกอมของผมจนเหนียวข้นได้ที่ ใช้เวทมนต์ของผมทำให้สีผลไม้สวยๆที่ใส่ไปนั้นปรากฎขึ้นมาราวกลับเป็นสายรุ้งไหลวนอยู่ในนั้น

 

ส่วนผสมพิเศษที่ขาดไม่ได้…ขออุบไว้เป็นความลับนะครับ

 

เสร็จแล้ว! ลูกอมของผม ผมเก็บมันไว้อย่างดีรอวันนั้นที่กำลังจะมาถึง

 

 

 

 

วันที่ 14 มีนาคม โลกมนุษย์ก็ดูเหมือนจะเบ่งบานไปด้วยความรักอีกครั้ง ผมนั่งมองดูมนุษย์ชายหนุ่มทั้งหลายที่ต่างก็ใช้ลูกอมของผมนำไปมอบให้กับหญิงสาวที่เขามีใจให้ ผมอมยิ้มอย่างมีความสุขไปด้วยเมื่อเห็นผู้คนต่างก็มีความสุขจนกลิ่นความรักมันอบอวลขึ้นมาถึงที่ที่ผมอยู่ คิวปิดคงมีความสุขกับการแผลงศรรักมากเลยล่ะ

 

ผมเดินออกไปนอกปราสาทของผม สูดกลิ่นแห่งความสุขที่อบอวลไปทั่วอย่างพึงพอใจ เดินไปบนก้อนนุ่นสีขาว จนกระทั่งเห็นเทพนิชคุณที่ยืนคุยกับใครอีกคน ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะเข้าไปทักทายเสียหน่อย

“เทพนิชคุณ เป็นอย่างไรบ้าง ช็อคโกแลตสีขาวของท่านทำยอดได้ดีหรือไม่ปีนี้?”ใบหน้าอ่อนหวานของเทพช็อคโกแลตสีขาวหันมามองผมพร้อมรอยยิ้ม จริงๆเราสองคนก็ไม่ได้ทะเลาะกันหรอกนะครับ ออกจะสมัครสมานสามัคคีดี

“ก็ดีเทพชานซอง แล้วลูกอมของท่านล่ะ ปีนี้เห็นจะคึกคักกว่าทุกปีเชียว”ผมฉีกยิ้มกว้างให้เทพนิชคุณ “สงสัยปีนี้ลูกอมจะอร่อยกว่าทุกปีที่ผ่านมากระมัง ถ้ายังไง ผมขอตัวกลับไปที่ปราสาทก่อน ไว้เจอกันวันหลังนะเทพชานซอง”เทพนิชคุณแซวและจากไป ทิ้งให้ผมกับอีกคนยืนอยู่ด้วยกัน

 

“เอ่อ…งั้นผมขอตัวกลับไปด้วยดีกว่า…”ผมหันไปมองเทพช็อคโกแลตที่พูดอย่างเขินอายเมื่ออยู่กับผมสองต่อสอง ผมเองก็เขินอายเหมือนกัน แค่จะมองดวงหน้าขาวใสของเขาตรงๆก็ยังไม่กล้าเลย

“อย่าเพิ่งสิ…”ผมเอ่ยเสียงเบา ให้ตายสิ เป็นถึงเทพที่ทำให้คนมีความรัก มีความสุข แต่กับเรื่องของตัวเองน่ะ แค่จะหันไปมองหน้าเขาผมยังไม่กล้าเลย

 

“ยื่นมือออกมาสิ”ผมค่อยๆยื่นมือที่กำอะไรบางอย่างอยู่ไปตรงหน้าและวางมันลงบนฝ่ามือเล็กของอีกคน เทพช็อคโกแลตเงยหน้ามองผมเมื่อเห็นว่าในมือของเขาคือลูกอมสีหวานที่มนุษย์คนไหนบนโลกก็คงไม่มีวันได้เห็น แม้รูปทรงจะเป็นทรงกลมธรรมดา แต่สายรุ้งที่ไหลวนอยู่ในนั้นคือสิ่งที่พิเศษยิ่งกว่าลูกอมเม็ดไหนๆที่ผมเคยทำ แก้มเนียนของเขาเปล่งสีแดงระเรื่อน่ามอง ผมอมยิ้มเขินๆไปให้เขา

 

“ขอบคุณสำหรับช็อคโกแลตที่ให้ผมนะ”ผมเอ่ยเสียงเบาอีกครั้ง ให้ตายเถอะผมรู้สึกประหม่าเหลือเกิน เทพช็อคโกแลตส่งยิ้มแสนอ่อนหวานมาให้ผมก่อนที่เขาจะเก็บลูกอมของผมไว้ ใบหน้าอันอ่อนหวานของเขายิ่งเปล่งปลั่งผุดผ่องจนผมรู้สึกได้ สายลมอ่อนๆที่พัดให้คลื่นผมสีดำของเขาปลิวอย่างเป็นธรรมชาติ ริมฝีปากสีชมพูอ่อนๆที่แย้มยิ้มบาง เทพอย่างผมหัวใจก็เต้นแรงได้เหมือนกัน

 

“ขอบคุณครับ เทพชานซอง ผม…ดีใจ”เทพช็อคโกแลตเงยหน้าส่งยิ้มหวานให้ผมอีกครั้ง เมื่อผมเห็นแล้วผมก็รู้ดีว่าลูกอมหรือของหวานประเภทไหนๆก็ไม่สามารถจะหวานสู้คนตรงหน้าได้อีกแล้ว ผมสัมผัสได้ถึงออร่าสีชมพูที่เปล่งประกายเบาบางรอบตัวเขา กลิ่นอายแห่งความสุขที่หอมหวานกว่ากลิ่นใดๆที่ผมเคยได้สัมผัสมา

 

 

 

 

กลิ่นอายแห่งความรัก

 

  

 

“ผมสัมผัสได้ ว่ามันคงจะเป็นลูกอมที่ดีที่สุดที่แม้แต่เหล่าเทพก็ไม่เคยได้ลิ้มรส”เทพช็อคโกแลตพูดอย่างมีความสุข เสียงใสๆของเขาก้องกังวาลตราตรึงใจผมเหลือเกิน

“คงจะเป็นอย่างนั้นครับ…ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวนะครับ”ผมยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินจากมา เช่นเดียวกับที่อีกคนไม่ได้พูดรั้งอะไรผมไว้และเดินกลับไปยังปราสาทของตนเองเช่นกัน

 

สงสัยกันอีกล่ะใช่ไหมครับ ว่าทำไมถึงจากกันแบบดื้อๆเลย เพราะว่าเทพอย่างเรา จะทำอะไรทั้งทีก็ไม่ได้รีบร้อน พวกเรามักจะทำอะไรกันแบบช้าๆ ไม่เร่งรีบ โดยเฉพาะเรื่องความรักระหว่างเทพด้วยกัน ค่อนข้างอ่อนไหว เพราะฉะนั้น พวกเราไม่ทำเหมือนที่มนุษย์ทำหรอกครับ แค่เขารับความรู้สึกที่ผมมีให้ ก็พอใจแล้วล่ะครับ

 

“เดี๋ยวเทพชานซอง!”เสียงหวานของเทพช็อคโกแลตเรียกผมก่อนที่เขาจะวิ่งเหยาะๆเข้ามาหา มือบางที่ผมคิดฝันอยากสัมผัสมาตลอดก็เอื้อมมาแตะมือผมเบาๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะรู้ตัวและรีบชักมือออก

“มีอะไรหรือ?”ผมถามยิ้มๆทั้งๆที่ในใจ หัวใจก็เต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก เทพหน้าหวานกัดปากเล็กน้อยยิ่งทำให้เขาดูน่ารักน่าชัง ให้ตายเถอะ เทพช็อคโกแลตเป็นแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่านะ?

 

 

 

“ถ้าเจอกันคราวหน้าเรียกผมว่าจุนโฮเฉยๆนะ”

 

  

 

มนุษย์ทุกคนมีความสุขในวันพิเศษ ทั้งวาเลนไทน์ ไวท์เดย์ หรือคริสมาสต์ พวกเขาทุกคนมอบของขวัญให้กับคนที่ตัวเองมีใจให้และคนที่รับก็มีความสุขด้วย เทพทุกคนก็ตั้งใจที่ทำให้มนุษย์ทุกคนมีความสุข แต่มนุษย์คงไม่รู้หรอกว่า จริงๆแล้ว วันแห่งความรักเหล่านั้นก็ทำให้เทพอย่างเรารู้สึกพิเศษได้เหมือนกัน เทพอย่างพวกเราน่ะ ก็มีความรักเหมือนกันนะครับ ถ้าพวกเราไม่มีความรักแล้ว พวกเราจะเข้าใจความรักที่มนุษย์ไฝ่หาได้ยังไงล่ะครับ จริงไหม?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END






หวานกันไป ใสๆ เบาๆ G เอ๊ง ขัดจากเรื่องคัมแบคเลยนะคะ ๕๕๕
ทุกคนคงตกใจ กร้าก

พยายามแต่งให้ถี่ๆ ทุกคนจะได้วางใจ แล้วเราก็จะหายตัวไปอีก (เย้ย ไม่ใช่)
ไม่รู้จะทอล์คอะไร เอาฟิคใสๆอันนี้ไปอ่านแก้ขัดกันก่อนนะทุกคน แล้วกลับมาเจอทอล์ค มิสเตอร์ หรือเรื่องไหนดี
ไม่รู้สิ ไว้เจอกันเรื่องหน้าค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ ^^
อย่าลืมคอมเม้นให้กำลังใจนะคะ


Comment

Comment:

Tweet

SF เรื่องนี้หวานใสมั่กมากค่ะน้องปราง เทพสององค์คุยกันน่ารักหวานแหวว สมกับเป็นวันไวท์เดย์ วันวาเลนไทล์เดย์เลยจิงๆ  เทพก็มีความรักเนอะ  เทพชานซองก็ต้องชอบกะเทพจุนโฮสินะ  เพราะเราคู่กัน น่ารักจังค่ะ

#8 By akehomie12 (49.49.113.69) on 2013-10-20 15:06

ฟิคนี้หวานๆ ใสๆ มากอ่าาาา  แตกต่างเหลือเกิน  คิคิ
ไม่ต้องรีบร้อน  แต่มันไม่รีบร้อยเกินไปป่ะ  ห้าห้า
ก็อย่างว่าแหละ...เค้าเป็นมนุษย์  เค้าไม่เข้าใจ

#7 By kw on 2013-09-12 10:24

น่ารักไม่ทน > < กรี๊ดดดด *รัวแป้น*
ตอนนี้ใจเต้นระส่ำระดับ10ริกเตอร์แล้วค่ะ  
ชอบฟิคฟีลกู๊ดแบบนี้จัง
ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้นะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ =]

#6 By PreenBANANA (103.7.57.18|58.8.181.171) on 2013-06-17 14:48

น่ารักมากกก เทพหมีอบอุ่นเว่อร์
ชอบตอนบรรยายการทำลูกอบมากค่ะ
ฟินนนน

#5 By mei (103.7.57.18|14.207.228.173) on 2013-03-17 22:18

อร๊าย......น่ารักม๊ากค่ะ  เป็นอะไรที่ใส วิ๊ง ปิ๊งมากเลย อ่านแล้วมีความสุขด้วยจัง  ขอบคุณไรเตอร์ค่ะconfused smile

#4 By akehomie12 (103.7.57.18|49.48.91.46) on 2013-03-17 19:06

หวานได้อีก  ไม่นึกว่าพอชานทำตัวแบบนี้แล้วจะน่ารักได้ขนาดนี้
อ๊าก เขินล่ะซินุงโฮ ^^
คนอ่านเขินกว่า
ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆค่ะ

#3 By To_oNg (103.7.57.18|88.203.2.207) on 2013-03-15 18:25

อยากเจอเทพแบบนี้บ้าง.....

#2 By aye (103.7.57.18|202.28.21.95) on 2013-03-15 15:14

หวาน ใส กุ๊กกิ๊ก น่ารัก ขอบคุณนะคะไรท์double wink